تكرار شد وأمير مؤمنان عليه السلام در هر حمله گروهى را مىكشت يا مجروح مىساخت . در اين ميان شمشير آن حضرت شكست وبه سوى پيامبر صلى الله عليه وآله برگشت وعرض كرد : يا رسول‌اللَّه انسان با شمشير مىجنگد واكنون شمشير من شكست ! پيامبرخدا شمشير خود « ذو الفقار » را به علي عليه السلام داد وأو با همين شمشير از پيامبر صلى الله عليه وآله دفاع مىكرد ودشمن را پراكنده مىساخت ، تا اينكه جراحات فراوانى بر پيكرش وارد شد ، به حدّى كه قيافه‌اش شناخته نمىشد . جبرئيل نازل شد وبه پيامبرخدا صلى الله عليه وآله عرض كرد : « هذه المواسات » ؛ اين است عاليترين نمونهء مواسات كه على انجام داد . پيامبرخدا فرمود : « إنَّهُ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ » ؛ « أو از من است ومن از أو . » جبرئيل عرض كرد : « وَأَنَا مِنْكُما » ؛ « من هم از شمايم . » در اينجا بود كه صداى منادى در فضا پيچيد : « لا سَيفَ الّا ذُوالْفِقار وَلا فَتى الّا عَلِيّ » . « 1 » طبري اين حادثه را در مرحلهء اوّل جنگ أحد دانسته است ، ولى متن روايت كه صدوق از امام صادق عليه السلام نقل كرده صريح است كه اين حادثه در مرحلهء دوّم جنگ وپس از آنكه عدّه‌اى از صحابه گريختند ، واقع شده است . مرحوم صدوق پس از نقل اين روايت ، مىگويد : گفتار جبرئيل « وَأَنَا مِنْكُما » تمنّى وآرزو است از سوى جبرئيل كه أو هم با پيامبر وعلى عليهما السلام باشد واگر أو در مقام وفضيلت بالاتر از

--> ( 1 ) . ابن هشام ، سيره ، ج 3 ، ص 43 ؛ ابن أثير ، تاريخ ، ج 2 ، ص 107 ؛ طبري ، تاريخ ، ج 2 ، ص 377